Monday, March 13, 2017

கிளிநொச்சி 'நீள்விழி' பெண்கள் அமைப்பின் ஏற்பாட்டில் நடந்த நிகழ்வில்.....



நன்றி : தமிழ்வின்

Monday, September 26, 2016

பிரதான ஊடகம் - சமூக ஊடகம் - சவாலும் - சந்தர்ப்பங்களும்.

Friday, July 24, 2015

-Emilio Morales Ruiz, Spain

http://beijing20.unwomen.org/en/get-involved/comic-competition/winners


Tuesday, June 09, 2015

வசந்தம் தொலைக்காட்சியில் தாய்மை பற்றி ....


தாய்மை பற்றிய பெருமிதங்களும் உன்னதங்களும் பெண்ணிற்கு பெரும் சுமை.

Friday, April 17, 2015

இணைத்தில் இலக்கியம் - எழுத்திற்கான ஜனநாயகக் களம்

கொழும்பு தழிழ் சங்கத்தில் நடைபெற்ற 'துரைவி' அவா்களிள் நினைவுதினத்தில் நினைவுப்புபேருரைக்காக வாசிக்கப்பட்ட ஆய்வுக்கட்டுரை.
இணையத்தில் இலக்கியம் - சில குறிப்புகள்

இணையத்தில் இலக்கியம் என்ற இந்த பொது தலைப்பில் நவீன ஊடக சூழலில் இலக்கியம் பற்றிய என் அவதானிப்புகளை முன்வைக்கிறேன்..குறிப்பாக இங்கு நவீன ஊடகங்கள் சார்ந்து நவீன இலக்கியங்களின் போக்கை கணிப்பிட முயன்றுள்ளேன்.
நவீன இலக்கியங்கள் என்று சொல்லப்படுகின்ற கதை,கவிதை,நாவல் வகையறாகளின் வெளிப்பாடும் இருப்பும் இந்த தொழில் நுட்ப கலாசாரத்தில் எத்தகையதாக இருக்கிறது?நவீன ஊடகம் இவற்றில் எத்தகைய தாக்கத்தை செலுத்துகிறது?என்பதற்கான விடைகளை தேடிய ஒரு ஆய்வாகவே இது அமையும்.
குறிப்பாக 1970 களில் அடித்தளமிடப்பட்ட இணையத்தில் ஆரம்பித்து கடந்த ஆறு ஆண்டுகளாக விஸ்வருபம் எடுத்திருக்கும் சமூக வலைத்தளங்கள் (முகப்புத்தகம் 10ஆம்வருடம்) வரை இலக்கியம் பரிணமித்திருக்கிறது.இதனூடாக ஒரு இலக்கியகாரருக்கு அவரது ஒட்டுமொத்த எழுத்து சூழல் மாறியிருக்கிறது.
ஒரு கதையை எழுதி இரண்டு பேரிடம் கொடுத்து சரிபார்த்து அல்லது வெகுஜன ஊடகத்தில் பிரசுரத்திற்கு அனுப்பி அது வெளிவந்து ,சிலவேளை வெளிவராமலும் இருக்கும் நிலையில் பின்னர் அதை நூலாக்கி அறிமுகப்படுத்தி ,வாசிப்புக்கு விட்டு ,விமர்சனத்துக்குள்ளாக்கி ஒரு மீள்ளுட்டத்தைப் பெறும் பொறிமுறை உண்மையில் பிரசவம்தான்.காலமும் பொறுமையும் அந்த இலக்கிய காரரின் சிந்தனைக்கே சிறைவைத்துவிடுகிறது.அடுத்த படைப்பிற்கு வெகுகாலம் எடுக்கிறது.
இணையத்தால் இந்த ஒட்டுமொத்த சூழல் இன்று மாறியிருக்கிறது.
இதை ‘எண்ணிம இலக்கியம்’ (Digital literature) )இலத்திரனியல் இலக்கியம்(Electronic literature) என்று குறிப்பிடலாம்.புதிய தொழில் நுட்பத்தை அறிந்து இணையத்தை கையாளத் தெரிந்தவர்கள் அனைவரும் தமது சிந்தனைகளை எழுத்துக்களாக மக்கள் முன் வைக்கத் தொடங்கிவிட்டனர்.இந்த இணைய தொழில் நுட்பம் எண்ணங்களை பாரிமாறுவதற்கான ஒரு ஊடகம், என்பதற்கு அப்பால் இது ஒரு உயிரியாகவே பலருக்கும் ஆகிவிட்டது.தனது எல்லா சுக துக்கங்களையும் அதனுடன் பகிரத்தொடங்கிவிட்டனர்.பலரது நேரம் அதனுடன்தான் கழிகிறது.
இந்த புதிய சூழலில் எழுத்துக்களை முன்வைப்பவர்கள் பெரும்பாலும் புதிய தொழில் நுட்பம் தெரிந்த இளவயதினராக உள்ளனர் என்பதும் உலகளாவிய ரீதியில் செய்யப்பட்ட ஆய்வில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.(18 முதல் 45 வரை)இது இளம் எழுத்தாளர்களை உருவாக்கும் களமாக உள்ளது.இது ஒரு புறமிருக்க,
இலங்கை இந்தியா போன்ற நாடுகளில் ஏற்கனவே எழுத்தாளர்களாக முத்திரை பதித்தவர்கள் தமக்கான எழுது களத்தை விரிவுபடுத்தும் நோக்கில் இணையத்தளங்களையும் ,வலைப்புக்களையும் முகப்புத்தகத்தையும் பயன்படுத்திவருகின்றனர் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.இதை உற்பத்திசார் முறை மாற்றமாகவே கொள்ளலாம்.மரபார்ந்த ஊடகங்கள் மற்றும் பொருள் உற்பத்தி நிறுவனங்கள் எவ்வாறு சமூக ஊடகங்களை தமது உற்பத்தி நடவடிக்கைக்காக பயன்படுத்துகின்றனவோ அதேபோல் எழுத்தாளர்களாக இருந்தவர்கள் உற்பத்தி சூழலை மாற்றியுள்ளனர்:மாற்றவேண்டிய கட்டாயம் அவர்களுக்கு ஏற்பட்டுள்ளது என்றுதான் கூறவேண்டும்.இதற்குள் சிற்றிதழ்களும் அடக்கம். அச்சில் வருகின்ற ஏராளமான சிற்றிதழ்கள் இணையப்பதிப்பாகவும் வெளிவருகின்றன.அதேவேளை இணைய இதழ்களாக மட்டும் வரக்கூயவையும் உள்ளன.திண்ணைதான் முதல் இணைய இதழாகக் கொள்ளப்படுகிறது.பின்னர் தமிழ் முழக்கம்,வரலாறு.கொம்,நிலர்சசாரல்,தங்கமீன் ,சொல்வளம்,வல்லமை, தமிழோவியம் (www. tamiloviam.com) திசைகள் (www.thisaigal.com), பதிவுகள் (www. pathivukal.com)என் பட்டியல் நீளுகிறது.இவையனைத்திலும் ஆக்க இலக்கியங்கள் வாசிப்பிற்கு வந்துள்ளன..இலக்கியம் பற்றிய வாத பிரதி வாதங்கள் கலந்துரையாடல்கள் இடம்பெறுகின்றன.
அதே வேளை பல எழுத்தாளர்கள் தமக்கென பிரத்தியேக தளங்களையும் உருவாக்கியுள்ளனர்.
இந்நிலையில் இப்புதிய சூழலின் தன்மையைப் பார்ப்போம்,மரபார்ந்த இலக்கிய உற்பத்தியில் ஒவ்வொரு செயற்பாடும் வெவ்வேறு களங்களிலே செயற்பட்டதும் கால அவகாசம் எடுத்துக்கொண்டதும் முக்கிய அம்சங்கள்.இங்கே எல்லாமே ஒரு தளத்தில்,ஒரே நேரத்தில் செயற்படுகிறது.அதாவது,
எழுத்து – வெளியீடு – வாசிப்பு – விமர்சனம் – பின்னுட்டம்.
ஒரு கவிதையை முகப்புத்தகத்தில் எழுதிய அடுத்த கணம் வெளியீடு முடிந்து வாசிப்பு முடிந்து ‘விருப்பம் ‘ என பின்னூட்டம் வருகிறது.சில நிமிடங்கள் சில மணித்தியாலங்களில் விமர்சனமும் வந்துவிடுகிறது.கவிதையை எழுதியவர் அடுத்த கவிதைக்கு தயாராகி விடுகிறார்.அவரது சிந்தனை அடுத்த அடுத்த கட்டங்களுக்கு நகருகிறது.எல்லா இலக்கிய முயற்சிகளுக்கும் இந்த பொறிமுறை பொருந்துகிறது. காலம் கொஞ்சம் வேறுபடலாம்.
இந்த புதிய இணைய கலாசார சூழல் அல்லது இந்த பொறிமுறை செலவு குறைந்தது,சுதந்திரமானது.இதனால் இந்த பொறிமுறை அபரிதமான ஆக்கங்களை இலக்கிய உலகிற்கு தந்து.கொண்டிருக்கதிறது.நவீன இலக்கியம் என்ற வகையறாக்களை கடந்து புதிய வடிவங்களை இந்த சூழல் கோருகிறது.குறிப்பாக எழுத்தை ஆள உனக்கும் முடியும் என எல்லோரையும் உசுப்பிவிட்டுள்ளது.
இங்குதான் இலக்கியத்தில் வடிவம், தரம் சார்ந்த பிரச்சினைகள் எழுகின்றன. எழுதுவதெல்லாம் இலக்கியம் ஆகிவிடாது என ஒரு சாரார்,குப்பைகள் எல்லாம் இலக்கிய தரத்தை நாடி நிற்கின்றன என ஒரு சாரார், இலக்கிய வடிவத்திற்குள் இருக்க வேண்டிய சமூக விழுமியங்கள் வரம்புமீறுகின்றன என ஒரு சாரார் வேதனையுடனும் கோபத்துடனும் தமது கருத்துக்களை முன்வைக்கின்றனர்.எனவே இந்த சூழலை எப்படி புரிந்துகொள்வது?பார்ப்பது?
புதிய சூழலின் முக்கிய தன்மையாக இருப்பது ‘சுதந்திரகளம்’. எதையும் எழுதலாம் ;எவரும் எழுதலாம் ;எப்படியும் எழுதலாம் ,வாசிப்பு நடந்துகொண்டிருக்கிறது. நடந்தவை,நடப்பவை ,நடக்கப்போகின்றவை என எவற்றையும் ஒவ்வொரு கணமும் பொதுமக்கள் முன் வைக்கமுடியும்.கட்டற்ற எண்ண பதிவுகள்.முகநூல் இதற்கு முக்கிய சாட்சி. 10க்கும் மேற்பட்ட சமூக வலைத்தளங்கள் இன்று உள்ளன.இலங்கையில் 2013 எடுக்கப்பட்ட தகவலின்படி 1.5 மில்லியன் முகப்புத்தக பாவனையாளர்கள் உள்ளனர்.இவர்களில் 68 வீதம் ஆண்கள் 32 வீதம் பெண்கள் என ‘ஸ்ருடன்ற் சிறீலங்கா’ இணையத்தளம் குறிப்பிடுகிறது.இலக்கிய களத்தில் இந்த சுதந்திர எழுத்து முறைமை எத்தகைய தாக்கத்தைச் செலுத்துகிறது?
முதலாவது , அதிகாரம் யாரையும் எந்த எழுத்தையும் இருட்டடிப்பு செய்யமுடியாது.இலக்கிய உற்பத்தி முறைமை ஜனநாயகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.அச்சு அறிமுகமானபோதும் அது ஜனநாயக உற்பத்தி முறையாகத்தான் பர்க்கப்பட்டது.ஆனாலும் அதில் சில அதிகார அரசியல் உண்டு.இங்கு இந்த இணைய சூழல் அவ்வாறானதல்ல.முற்றுமுழுதான தூய்மையான ஜனநாயக முறையிலான உற்பத்தி.யாரும் எழுதலாம். எந்த எழுத்தையும் யாரும் இருட்டடிப்பு செய்துவிடமுடியாது. இதனால்தான் பெண்களின் குரல் விழிம்புநிலைமக்களின் வெளிப்பாடுகள், என குரலற்றவர்களின் குரல்கள் வெளிவரத்தொடங்கின.பெண்ணியம் டொட் கொம்மில் போனால் 32 க்கும் மேற்பட்ட பெண்களின் இணையத்தளங்களை எம்மால் பர்க்க முடியும்.இது இன்னும் அதிகரித்திருக்கும். நவீன இலக்கியங்கள் -சிறுகதை கவிதை- இதுவரை பேசாத பொருளை பேசின.மொழியின் போதாமைகூட உணரப்பட்டது. இப்படி பேசுகின்றபேது எப்போதுமே பெண்களுடன் இருந்த அனுபவங்கள் உணர்வுகள் மக்களுக்கு புதிய சிந்தனைகளாக புதிய அனுபவங்களாக தெரிந்தது..சொல்லப்படாத செய்திகளாக அவை இருந்தன. சாதி மத வர்க்க நிலையில் அடக்கப்பட்டவர்களின் நிலையும் இதுதான். குரலற்றவர்களாக இருந்தவர்கள் பேசத் தொடங்கினர்.இலக்கியத்திற்கு புதிய பொருள்களாயின அவை.
அடுத்தது எதுவும் எழுதலாம்.எப்படியும் எழுதலாம் -உள்ளதை உள்ளபடி எழுதுதல் அதிகரித்திருக்கிறது.
இலக்கியம், உள்ளதை உள்ளபடி புனைவுசார்ந்து செய்யப்படுவது.இங்கு இலக்கியம் புனையப்படவில்லை;செய்யப்படவில்லை.அப்படியே அனுபவ முன்வைப்பாக வெளிவருகிறது. இதை எப்படி பார்கலாம் ?மரபுசார் இலக்கிய ஆக்கம்,தனிமனித உணர்வை பொது தளத்திற்கு ஏற்றமாதிரி அல்லது பொதுமைப்பட்ட உணர்வு நிலைகள் மட்டுமே வாசிப்புக்கு வந்தன.இன்று தனிமனிதன் ஒரு சம்பவத்தில் தான் பெறும் உணர்வை,அனுபவத்தை வாழ்வை அப்படியே வாசிப்புக்கு முன்வைப்பதாக நிலைமை மாறியிருக்கிறது. அது இலக்கியமா?நான் நினைக்கிறேன்,ஆம்.இந்த மாதிரியான பதிவுகள் இலக்கியத்தில் ஒரு புதிய வடிவத்தை கோரியிருக்கிறது.இலக்கியம் என்றால் என்ன? என்பதற்கான புதிய அர்த்தத்தையும் கோருகிறது. சஞ்சயன் செல்வமாணிக்கம் எழுதும் சாதாரணமானவனின் மனது ‘ கற்பனை கலக்காத கதைகள் என்றம் குறிப்பிட்டுள்ளார்..யோ கர்ணன் எழுதும் கதையல்லாத கதைகள் ,அனுபவங்கள் அத்தகையன. என நான் பார்க்கிறேன்.(இவர்கள் சிறகதைகள் கவிதைகளையும் எழுதுகிறார்கள்)அஸ்ரப் சிகாப்தீன் எழுதும் புதிய இலக்கிய கதைகள் அல்லது அவரது முகநூல் பதிவுகள் உண்மையை மறைமுகமாகத்தான் சுட்டுகின்றன.
இத்தகைய எழுத்துக்களில் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்க, பெரும்பான்மைக்குரியதாக ,அல்லது இந்த குழுவிற்குரியது என்று சொல்லப்படத்தக்கதாக பொதுமைப்படுத்தும் பண்பு இல்லை. ஆனால் மனதை கட்டி இழுக்கும் ஆக்கங்களாக இவை உள்ளன.சமூக கருத்தியலில் அசைவை உண்டாக்குகின்றன.
இவ்வாறான பதிவுகளால் வாழ்வின்,மனிதனின், சம்பவத்தின் பன்மைத்துவ பண்புகள், குறிப்பாக சொல்லப்போனால் ஒரு மனிதனின் பல முகங்கள் ,சம்பவத்தின் பல கோணங்கள் வாசிப்புக்கு வருகிறது. இதனால் நல்லவை தீயவை என்ற கறுப்பு வெள்ளை தன்மை உடைபடுகிறது.ஒருவர் தனது கோணத்தில் இருந்து எழுதும் உண்மைகள்தான் இறுதி உண்மையாக இருக்காது.மற்றவர் தன்பக்க உண்மையை பதிலாக எழுதுகின்றபோது உண்மையின் முகங்கள் பலவாகிவிடுகின்றன.ஊடக தர்மத்தின் மிக முக்கிய கோட்பாடும் இதுவே. செய்தி உண்மையாக இருக்க வேண்டும் பக்கம் சாராமல் இருக்வேண்டும்.இதனால் ஒரு செய்தியில் பலபக்க கருத்துகள் பதிவாகவேண்டியுள்ளன.அந்த வகையில் பலபக்க கருத்துக்களைக் கண்டறிவதற்கு.இணையம் ஊடகவியலாளர்களுக்கு மிகப்பெரும் வரபிரசாதம்.ஆனால் இணையம் ஊடகவியலாளர்களுக்கு நம்பிக்கையான ஒரு மூலம் அல்ல.ஏனெனில் உண்மைபோன்ற பொய்கள் அதிகமாகவே உள்ளன.
இலக்கியத்தைப்பொறுத்தவரை இன்றைய முன்வைப்புகள்
வாழ்வை உண்மையாக அப்படியே முன்வைப்பது என்றாகிவிட்டது.இலக்கியம் சமூகத்தின் கண்ணாடியல்ல ,சமூகத்தின் வரலாறு,தனிமனித வரலாறு. இன்று முகப்புத்தகத்தில் இடும் பதிவுகளைப்பார்க்கும்போது தனிமனித வாழ்க்கை வரலாறு அதனூடனான அரசியல் வரலாறு ,சமூக வரலாறு என்பன இரத்தமும் சதையும் கலந்த புதிய இலக்கிய வடிமாக முன்னிற்கிறது.ஈழத்து அனுபவம் இதற்கு முக்கிய காரணம் என்றும் சொல்லலாம்.இதுவரை இருந்த எல்லா மனிதகுல புனித எண்ணங்களை அப்படியே புரட்டிபோடுகிறது. இவைதான் இணையம் உற்பவித்த முக்கிய இலக்கியவடிவமாக நான் கருதுகிறேன். இலக்கியத்தை குடுவைக்குள் அடக்கி பார்க்கமுடியாத தன்மையை இவை ஏற்படுத்தியுள்ளன.
மேலும் இந்த வாசிப்புக்கான சுதந்திரமும் பின்னூட்டலுக்கான சுதந்திரமும் எழுத்தாளர்களுக்கும் வாசகர்களுக்குமான இடைவெளியை குறைத்திருகத்கிறது.அதேபோல் விமர்சகர்கள் என்ற தனியலகு நெகிழ்வடைந்துள்ளது.அதே வேளை இலக்கிய புரிதல் சார் வேறுபாடுகளால் குறைபாடுகளால் அபத்தமான சர்ச்சைகளை தோற்றுவிக்கும் அபாயமும் இதில் உண்டு.

அடுத்து இந்த புதிய சூழலில் எழுத்து – வெளியீடு –விளம்பரம் மூன்று தளத்திலும் எழுத்தாளர் ஒரே நேரத்தில் செயற்படுகிறார்.
ஒவ்வொரு எழுத்தாளர்களும் தத்தமக்கு என உருவாக்கிவைதிருக்கும் இணையத்தளங்கள் ,வலைப்பூக்கள் ,முகப்புத்தக பக்கங்கள் இங்கே குறிப்பிடத்தக்கன. இதில் தனது ஆக்கத்தைபதிவு செய்து முடிந்தவுடனே ஒரு பொத்தானை அமுக்கினால் வெளியீடும் விளம்பரமும் நடந்து முடிகிறது.இந்த தொழிற்பாடு இலக்கியகாரருக்கு புது உற்சாகத்தை அளிக்கிறது.அடுத்த வெளியீடுபற்றி சிந்திக்க தொடங்கி விடுகிறார்.இணைய சூழலை நன்கு பயன்படுத்தும் ஒரு இலக்கிய காரருக்கு ஆக்க இலக்கியத்திற்கு பயன்படும் சொற் தொகுதி பொருட் தொகுதி இரண்டும் விரிவடைந்திருக்கும்.உலகெங்கும் உள்ள தழிழ் மக்களை அவர்களின் வாழ்வை ,சுக துக்கங்களை தெரிந்துகொள்ளும் யதார்த்தம் இந்த சூழலில் இருக்கிறது. 2020 இல் உலகமே online இல் நிற்குமாம் ஆய்வு கூறுகிறது.

சரி புதிய குரல்கள் புதிய இலக்கிய வடிவம் என நவீன ஊடகம் ஏற்படுத்திவிட்டிருக்கும் இந்த சூழலில் அபரிதமான வரவுகள் உண்டு.எனவே புற்றீசல் போல் இணையத்தில் வரும் இலக்கியங்கள் நின்று நிலைக்குமா?
இக்கேள்விக்கு பதில் இன்று தரம்சார்ந்து சொல்லமுடியாது. கம்பராமாயணத்தைப்போல்,திருக்குறளைப்போல்,புதுமைப்பித்தனின் கதைகளைப்போல், அல்லது எஸ்.போ இங்குள்ள டொமினிக் ஜீவா ,நீர்வை,திக்வலைக்கமால் போன்றோரைப் போல் இன்றைய கதைகள் நின்று நிலைக்குமா?என்பதுதான் பலரது கேள்வி. ஏற்கனவே இங்கு பட்டியலிட்டவை தொடா்ந்ம் நின்று நிலைக்க வேண்டுமென்றால் எண்ணிமப்படுத்தவேண்டிய சூழல் இன்று உருவாகிவிட்டது.அது நடைபெற்றுக்கொண்டுமிருக்கிறது..இலங்கை நூல்கள் 'நூலகம் நிறுவனத்தினரால் (noolaham.org) எண்ணிமப்படுத்தப்படுகிது. ஏராளமான பழந்தமிழ் இலக்கியங்கள் நவீன இலக்கியங்கள் எண்ணிமப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. ஆகவே இன்று இணையத்தில் வரும் எழுத்துக்கள் நின்று நிலைப்பதற்கு இன்றைய ஆக்க எழுத்தில் ஏதோ ஒரு சொல் அடுத்த அடுத்த சந்ததிக்கு தேவைப்பட்டாலே அது நின்று நிலைக்கும்.தேடுபொறிக்குள் போடப்போகும் சொல் இலக்கியகாரரின் பெயராகவோ கதையின் பெயராகவோ இருக்கவேண்டிய அவசியமில்லை.எனவே நிலைப்பதெல்லாம் தரமானது, அழிவதெல்லாம் தரமற்றது என்ற கதைக்கு இந்த இணைய சூழலில் இடமில்லை.இந்த சூழலை இப்படித்தான் புரிந்து கொள்ள வேண்டுமென நான் நினைக்கிறேன்.
அடுத்து இணைய வாசிப்புக்கு எற்றதாக மொழியும் அளவும் இருக்கவேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பையும் இந்த சூழல் ஏற்படுத்தியுள்ளது.தளங்களில் எவ்வளவு நீளமாகவும் எழுதலாம்.பத்திரிகைக்காரரின் கொத்து வெட்டுக்குள் அகப்படத் தேவையில்லை.ஆனால் வாசகர் வட்டத்தை அல்லது பயனாளர்களை பிரமாண்டமாக கொண்டுள்ள இன்றைய சமூக ஊடகங்கள் வாசிப்புக்கான, எழுதுவதற்கான அளவை கோருகிறது.அதற்கேற்றால் போல் முகப்புததகத்தில் கதை கவிதை எழுதப்பட்டால் எவ்வளவு இருக்க வேண்டும் என்பதை எழுத்தாளர் தீர்மானிப்பார்.அது பெரிதாக இருக்கலாம், ஆனால் வாசகா்கள் படிக்க வேண்டுமானால் அதை எப்படி முன்வைக்க வேண்டும், என்பதை 'எழுத்தாளா் இப்படித்தான் தீா்மானிக்க வேண்டும்' என இந்த புதிய ஊகம் அவருக்கு அழுத்தத்தைக் கொடுக்கிறது.அந்த பரீட்சார்த்த நடவடிக்ககைகளில் ஒன்றாக முகப்புத்தகத்தில் கதை சொல்லடா தழிழா என்ற ஞானதாஸ் அவர்களின் உருவாக்கத்தை கூறலாம்.அதில் புதியவவை மட்டும்ல்லாமல் ஏற்கனவே உள்ளவையும் முன்வைக்கப்படுகிறது. முன்வைக்கும் முறை மாறியுள்ளது.
இதே வேளை 'ருவிற்றரை' எடுத்தால் ஒரு தடவையில் 140 எழுத்துக்களில் மட்டும்தான் பதிவு செய்யமுடியும்.இன்று செய்தி அளித்தலுக்கு உலகெங்கும் பிரபல்யமாக இருக்கும் ஒரு சமூக வலைத்தளம் இது.இதற்கும் இலக்கியத்திற்கும் என்ன சம்பந்தம் என யோசிக்கலாம்.திருக்குறள் என்ற இலக்கிய வடிவத்தின்தன்மையை இந்த வலைத்தளம் கோருகிறது.அதற்காக திருக்குறள் எழுதமுடியாது. எனவே புதிய இலக்கிய வடிவம் ஒன்ற தோன்றுவதற்கான வாசல் இதனூடாக திறக்கப்பட்டுள்ளது என்று கொள்ளலாம்.
அடுத்து முக்கியமாக அறம்சார் பிரச்சினைகள்..
சர்வதேச புலமைச்சொத்து சட்டத்தையோ பதிப்புரிமையையோ அறியாதவர்களாகதான் பலர் இருக்கின்றனர்.இந்நிலையில் எமது சூழலில் இணைய வெளியீட்டுக்கான சட்ட பாதுகாப்புக்கு இன்னும் வெகுதூரம் பயணிக்க வேண்டியுள்ளது. .இந்த புதிய சூழலை சட்டத்தில் தற்போதுதான் உள்வாங்கிக்கொணடிருக்கின்றனர்.எனவே சட்டத்தை விடுங்கள்.எழுத்தை ஆள்பவர்கள் வேறு நபரின் எழுத்தை எந்த கூச்சமும் இல்லாது எப்படி தனதாக்கலாம்?அது அடிப்படையில் அறம்சார் பிரச்சினை.இந்த சுதந்திர களம் எதையும் எங்கிருந்தும் பார்த்து எடுக்க அனுமதித்திருக்கிறது.இந்த அனுமதி எழுதப்பட்ட நபரின் பெயருடன் இணைத்த அனுமதியாகத்தான் கொள்ளவேண்டும்.முகப்புத்தகத்தில் யாரே எழுதிய கவிதைகளை தன்கவிதைகளாக பதிவிடும் பலர் இதுபற்றி கவனிக்க வேண்டும்.
அதே நேரம் தனிமனித அவதூறுகள் சட்டத்தால் தடுக்கப்பட்டுள்ளன.அவை குற்றம் சார்ந்தவை.அதையும் தாராளமாக செய்வதற்கு இந்த இணைய சூழல் வாசல்திறந்துள்ளது.அவதூறை விடுத்து அறம் பிழைப்போரை நிறுத்திவைத்து கேள்விகேட்கும் சூழ ல் உருவாக்கபடவேண்டும்.
எனவே இந்த புதிய இணைய சூழல் இலக்கியத்திற்கு புதிய இரத்தத்தை பாச்சும் அதேநேரம் புதியபரிணாமத்தையும் பல பரிமாணங்களையும் இலக்கியத்தில் ஏற்படுத்தியுள்ளது.புதுய சூழல் பற்றியதான புாரிதலும் பயன்படுத்துகையும் இன்னும் தமிழில் அகலிக்க வேண்டும்.

எம்.எஸ்.தேவகெளரி
விடுவித்தலும் காத்தலும்

என் நகர்வு சாத்தியப்படாத பொழுதுகள் எல்லாம்
ஒரு இடத்தில் தங்கியவள் அல்ல நான்.
வீடு துறந்து வீதிகடந்து ஊர் ஊராய்……
நாடு நாடாய்
சில பொழுதுகளில்
அண்டவெளியும் கடந்து போன பொழுதுகள் அவை.

நகர்வுக்கு சாத்தியமான
அத்தனை வழிகளும் திறந்துள்ளன
நகர முடியாதவளாய்….
எங்கும் நகரமுடியாதபடி…
நொடிப்பொழுதுகளே நீழும் யுகங்களாக
உயிர் தேடி தோற்கும் கணங்கள்.
ஆடை உருவப்பட்ட உடல்
உயிரின் சுமையாய்……
வலிதாங்கா உயிரை விடுவிக்க
வழி ஏதும் இல்லை.
தேடித் தேடி தோற்றவளாய்….
‘அவன்களது’ தோட்டாக்கள்
உடல் குதறி உயிர் தேடியும்
அகப்படாது பிதுங்கி நின்ற உயிர்!
இதை காக்கவா
இத்தனை கோயில்களும்???

வைத்தியசாலைகளும்????
நினைப்பு



மனைவி : இஞ்சேப்பாஇ உங்களோட ஒரு விசயம் கதைக்கவேணும்….

கணவன் :ம்…சொல்லு…….

மனைவி :இப்பெல்லாம் நீங்க ஒவ்வொருநாளும் குடிக்கிறமாதிரி தெரியுது. என்ன ஏதும் பிரச்சினையா?

கணவன்: இல்லையே….

மனைவி : இதில மறைக்க என்னப்பா இருக்கு?வெளிப்படையா கதையுங்க……ஒவ்வொரு நாளும் குடிச்சிற்று வாறது எனக்கு தெரியுது.முந்தி இப்பிடி இல்ல நீங்க.கிளமையில ஒரு நாள் எடுப்பீங்க.இப்ப என்னாச்சு?

கணவன்:………………………………………………..

மனைவி : சிலவேளை நீங்களே இதை யோசிச்சு பாத்திருக்கமாட்டீங்க.பாட்டிக்கு போனா மட்டும் குடிக்கிறதெண்டு இருந்தீங்க.பிறகு கிழமைக்கு ஒருக்கால் எண்டு வந்துது.இப்ப ஒவ்வொரு நாளும் என்றாயிற்று.குடி உங்களை அடிமையாக்கீற்று எண்டு எனக்கு தோணுது.நீங்க என்ன நினைக்கிறீங்க?

கணவன் : சீ…சீ …அப்பிடி ஒண்டும் இல்ல…எனக்கு அளவு தெரியும்.என்ர நிலையை மறக்கிறமாதிரி குடிக்கமாட்டன்.

மனைவி : உங்கட ;தன்நிலையை மறக்கிற; அளவுக்கு நீங்கபோறதில்ல.அது எனக்கு தெரியும்.ஆனால் அந்த ‘தன்நிலையை மறக்கிற’ அளவு அல்லது அந்த ‘லிமிற்’ எள்று சொல்லுற அளவு முந்தி இருந்ததைவிட இப்ப கூடி இருக்க என்டு உணர்கிறீங்களா?

கணவன் : ………………………………………………..

மனைவி : முந்தி அரை கிளாஸ் எண்டால் இப்ப ஒரு கிளாஸ் எண்டு மாறியிருக்கும்.என்ன?சரிஇஇது உடம்புக்கும் கூடாது பொருளாதாரத்துக்கும் கட்டாது.பிள்ளையளும் வளந்திற்றுதுகள் அதுகளுக்கு கௌரவமாகவும் இருக்காது.

கணவன் : என்ன இப்ப இ குடிகாரன் எண்டு சொல்ல வாறியா?

மனைவி : இல்ல உங்கள நீங்களே கேட்டு பாருங்கள் ‘நான் குடிக்கு அடிமையாகிற்றனா? அல்லது அது என்ர கண்றோளில இருக்கா?’ எண்டு.

கணவன் : …………………………………………………………….

மனைவி : சரி. உங்கள நீங்களே பரிசோதித்து பாருங்க. ஒரு கிழமைக்க குடிக்காமல் இருந்து பாருங்கள்.முடிந்தால் நல்லது.முடியவில்லை என்றால் சொல்லுங்கள் ஏதாவது செய்வம்.இப்ப இதுகெல்லாம் டொக்டரிட்ட ஆலோசனை கேக்கலாம்.

கணவன் : சரி செய்து பாக்கிறன்.


நடப்பு  

மனைவி :  கடவுளே அவர் அதிகமா குடிக்க தொடங்கீற்றார்.அவர அதிலிருந்து விடுவித்து விடு தாயே………அவர் இந்த குடியை விட்டா நான் காணிக்கை தாறன் உனக்கு.

மனைவி : ஆண்டவா வரவர மோசமாகுது.ஒவ்வொரு நாளும் குடிச்சிற்று வாறார்.அவற்ற உடம்பும் கெட்டு காசும் வீணா போகுது……பிள்ளையளும் வளந்திற்றுதுகள்.நாளைக்கு அதுகளின்ர கௌரவமும் கெட்டுபோயிரும்.நானும் ஒவ்வொரு வெள்ளியும் விரதம் இருந்து உன்னட்ட வாறன்.எனக்கு ஒரு நல்ல வழியை காட்டு அப்பனே………..ஆண்டவா……..

மனைவி : நானும் ஒரு மாசத்துக்கு மேலா உன்னட்ட வந்திற்றன் கடவுளே………எந்த முன்னேற்றமும் இல்ல……இந்த வருசம் நடந்து கற்பூரச்சட்டி எடுக்கிறன்….கடவுளே அவர காப்பாத்து…..அந்த பழக்கத்தில இருந்து விடுவிச்சு விடு ஆண்டவா……..

Friday, September 19, 2014

மதமும் பெண்களும்.

‘கரு’விற்குள்ள கர்வம் பெண்களிடம் இல்லாமல் போனது ஏன்?

வீரியம் உள்ள விந்தணு ஒன்றை மட்டுமே இணைத்துக்கொள்ளும் அதிகாரம்!

மதம் என்பது என்ன?
பலரும் பல வியாக்கியானங்கள் இதற்கு சொன்னாலும் சகல மதங்களும் ‘மனித உயிரி, பாவங்கள் ஒழித்து ,அன்பு செலுத்தும் மன உணர்வையும் அதனூடான மன அமைதியையும் எவ்வாறு பெற்றுக்கொள்வது என்பதற்கான  வழிகளை முன்வைப்பதிலில் இருந்துதான் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது.இந்த மூலக்கருவினூடாகத்தான் வாழ்க்கை முறைகளை விளக்கிச் செல்கிறது என நம்புகிறோம்.நம்பவைக்கப்படுகிறோம்.மதங்கள் என்பவை தோற்றுவிக்கப்பட்ட அல்லது உருவாக்கப்பட்ட ஒருஅமைப்பாதல் முறைமை.எனவே மனித உயிரி மனம் சம்பந்தப்பட்டு ஒரு அமைப்பாதல் முறைமைக்குள் உள்வாங்கப்படுகின்றபோது ஆண்பெண் பேதமற்ற ஒரு நிலை உருவாக்கப்பட்டிரு;கவேண்டும் அல்லது அங்கு ,ஆண் பெண்சமத்துவமாக நிலைநிறுத்தப்பட்டிருக்க வேண்டும்.ஆனால் அது நடைபெறவில்லை.அனைத்து மதங்களும் தம்மை நிலை நிறுத்திக்கொள்வதற்காக வன்முறையை வழியாகக் கொள்வதும் இன்று வரை குறையவில்லை.இன்று வன்முறையும் பெண் எதிர்ப்பும் மதங்களின் அச்சாணியாகிவிட்டன.
இயற்கைக்கு பயந்து இயற்கையை வழிபட்ட காலம் தாய்வழிச் சமூகமாக இருந்த காலம் பெண் பெரும் கடவுளாக போற்றிய காலம் ஒன்றிருந்தது.சிந்து வெளி நாகரிகத்தில் ‘ஒரு பெண்ணின் வயிற்றில் இருது மரம் ஒன்று முளைப்பது போன்ற உருவம் கண்டறியப்பட்து என வரலாற்றாசிரியர்கள் கூறுவர்.அந்த குறியீடு பெண் படைப்புடன் தொடர்பட்ட நிலையை சித்தரிப்பதும் அதனூடாக பெண்ணின் மாபெரும் சக்தியை காட்டுவதுமாகும்.அன்று படைப்பின் ‘மூலமாக’ பெண் கண்டறியப்பட்டாள்.
‘மானிட இனத்தின் கதை பெண்ணினூடன் தொடங்குகிறது.மூலமனித இனமரபு நுட்பஅணுக்களைக் கொண்ட இனக் கீற்றைப் பெண்தான் தாங்கியிருந்தாள்.இன்று வரையிலும் அவள்தான் அதைத்தாங்கியிருக்கிறாள்.பரிணாம வளர்ச்சிக்கேற்ப அவள்  தன்னை இசைவாக்கிக் கொள்ளும் தன்மை மனித இனம் தொடர்ந்து உயிர்வாழ்வைதையும் வெற்றியடைவதையும் உறுதிப்படுத்தியது.’
என்ற கூற்று கவனிப்புக்குரியது.ராதா கிருஸ்ணன் மொழிபெயர்த்த ‘உலக வரலாற்றில் பெண்கள்’ என்ற நூலில் உள்ள குறிப்பு இது.( Rosalind Miles எழுதிய The women’s history of the world’  )ஆனால் எந்த ஒரு மதமும் உயிரின் உருவாக்கத்தில் பெண்ணை முதன்மைப்படுத்தியதே இல்லை.

‘இயற்கை சார்ந்த உயிரியல் அமைப்பில் (இங்கு பால் ரீதியில் பிரிந்த ஆண் பெண் பிரிந்த உயிரியல் தொகுதியில்) பெண்கள் மறு உற்பத்தியில் விதிவிலக்கின்றி அனைத்து உயிரினங்களும் ஈடுபடுவது எதார்த்தமான உயிரியல் விதியாக இருக்கின்றது.ஆனால் உலகில் உள்ள அனைத்து மதங்களும் உலகத்தைப்படைத்தது முதல் உயிரினங்களைப்படைந்தது வரை ஆண் கடவுள்கள் என்பதில் முரண்பாடின்றி கூறும்போது,ஆணாதிக்க அமைப்பதின் இடைச்செருகல் திட்டவட்டமாக இயற்கைக்கு எதிராக அம்பலமாகிறது.ஆணாதிக்க சமுதாயத்தின் ஆணாதிக்க விளைவுகளே இன்றுள்ள மதங்கள் என்பது இதைத் தெளிவாக அம்பலப்படுத்துகிறது.’
என்று ‘ஆணாதிக்கமும் பெண்ணியமும்’ என்ற நூலில் திரு.பி.இரயாகரன் குறிப்பிட்டுச் செல்வார். இந்த நுலில் ‘மதங்களும் பெண்ணும்’ என்ற தலைப்பில் ஒவ்வொரு மதமும் எவ்வாறு பெண்ணை இரண்டாம் பிரயையாக்கியது பற்றி காரண காரியங்களுடன் வரலாற்று தகவல்களை முன்னிறுத்தி விளக்கிச் செல்கிறார்.உண்மைதான் சிவபெருமானின் நெற்றிக்கண்ணில் இருந்து ஆறு குழந்தைகள் உருவானதும்,ஆணின் விலா எலும்பில் இருந்து பெண் படைக்கப்பட்டதும் ,பெண்களை விளைநிலங்களாக பார்ப்பதும் ஒவ’வொரு மதங்களும் தம;கென எழுதிக்கொண்ட உயிரின் படைப்புவழியாககிறது.இன்றைய நவீன யுகத்தில் கூட ஒரு ஆணின் ஊடாக மறு உற்பத்தியை நிகழ்துவது என்பது எவ்வகையிலும் சாத்தியம் இல்லை.பதிய முறை இனப்பெருக்கமுறையில் ஒரு ஆணின் விந்தணு இல்லாமல் பெண்ணின் கருவில் இருந்தே அவளைப்போல் இன்னொரு பெண்ணை உருவாக்கிவிட முயும் என்பது கண்டறிப்பட்டது.இதனூடாக ஒரு ஆணை உருவாக்குவதை பெண் மறுதலிக்க முடியும் சாத்தியங்களும் உண்டு.இந்நிலையில்உயிரின் படைப்பு வழியை ஆண் தனதாக்கிய மதக் கதைகள் திட்டமிட்டு உருவாக்கப்பட்டவை.வரலாற்று இயங்கியலில் பெண்ணுக்கான இடம் பின்தள்ளப்பட்ட காலத்தில்கட்டமைக்கப்பட்டவை.ஆணாதிக்கத்தை மையப்படுத்திய சமூக இயக்கத்திற்கு அரசியல், பொருளாதார, மத, பண்பாட்டு கூறுகள் அனைத்தும் துணைநிற்கவேண்டிய கட்டாயத்தில் மதம் விதிவிலக்காகிவிட முடியாது.அதனால்தான் மதங்கள் பெண் ஒடுக்குமுறையை மிக லாவகமாக நிகழ்த்தியுள்ளன.



மேற்குறித்த நுலில் இராயகரன் அவர்கள்
‘மறுஉற்பத்தியை இயற்கை சார்ந்து எப்படி ஆண் ஈடுபடுவது சாத்தியம்? என்ற அடிப்படையான கேள்வியே மதத்தின் ஆணாதிக்கக் கற்பனைகளைத்தகர்க்க போதுமானது’ 
என்று கூறிச்செல்வதும் கவனிக்கத்தக்கது.

ஆணின் விந்தணு இல்லாமலே ஒரு உயிரை உருவாக்க முடியும்.என்பது இன்றைய விஞ்ஞானத்தின் கண்டுபிடிப்பு.ஆனால் ஒரு பெண்ணின் கர்ப்பபை இல்லாமல் உயிர் உற்பத்தியாகும் சாத்தியம் விஞ்ஞானத்தில் இதுவரை இல்லை.எனவே மறு உற்பத்தி என்பது எப்போதும் பெண்ணின்மூலமேசாத்தியமாகிறது.உண்மையில் இயற்கையாகவே பெண்ணினால்தான் உலகம் இயங்குகிறது.இந்த இயற்கை உண்மையை மறுதலிக்க புற உலகில் காத்தலும் அழித்தலும் ஆணிடமே இருக்கும்படி எல்லா நிறுவனங்களும் வடிவமைக்கப்பட்டன.அதில் ஒன்றுதான் மதம் என்ற நிறுவனம்.ஒரு பெண் சுதந்திரமாக இருப்பது இயங்குவது ஆபத்து.இன்று சிறு பெண்குழந்தைகள; கூட ஆபத்துக்குள்ளாகியுள்ளனர்.
.யாரால்?
ஆணினால்.!
பாதுகாப்பும் அந்த ஆணின் கையில்தான்.(அப்பா,அண்ணா,கணவன்,)
ஆனால் இன்று இந்த உறவுகளாலேயே பெருந் துன்பங்களை அனுபவிக்கும் குழந்தைகளும் பெண்களும் இன்று இருப்பதையும் மறுத்துவிடடுடியாது. உற்பத்தியின் மூலாதரமான பெண்ணிடம் இருந்து அதிகாரம் பறிக்கப்பட வேண்டும் என்பதற்காக கட்டமைக்கப்பட்ட சமூக ஒழுங்குவிதிகளில் ஆண் முதன்மைப்படுத்தப்பட்டது வரலாற்று உண்மை.

ஆயிரம் கோடி விந்தணுக்களில் வீரியம் உள்ள ஒன்றை மட்டுமே தேர்தெடுக்கும் பெண்ணின் ‘கருவிற்குள்ள கர்வம் பெண்களிடமிருந்து திட்டமிட்டு அழிக்கப்பட்டது.இந்த அழிப்பினூடாக ஆண் சமத்துவத்தை நிலைநிறுத்தியிருக்கலாம்.ஆனால் ஆண் அதிகாரத்தை நிலை நிறுத்தியதுதான் திட்டமிட்ட செயல். தீர்மானிக்கும் சக்தியாக பெண் உருவாகி விடக்கூடாது என்பதில்தான் அனைத்து நிறுவனங்களினதும் கவனம் இருக்கிறது.



ஒவ்வொரு மதமும் தமது கோட்பாடுகளை விளக்கும் நூல்களில் பெண்களுக்கு புத்திசொல்வதிலும் ஆண்களுக்கு பெண்களைப்பற்றியும் அவர்களை எப்படி கையாள வேண்டும் என்பது பற்றியும் எடுத்துரைக்கின்றபோது ஆண் - பெண் பாலுறவு அடிப்படையிலேயே அவற்றை உருவாக்கியுள்ளமை தெளிவாகிறது.மதங்களில் பெண்கள் மதகுருமாராக உருவாக முடியாத நிலையும்,மதகுருமாருக்கான பாலுறவு மறுப்பும் பெண்வெறுப்பை அல்லது பெண் விலக்கலை முன்னிறுத்துகிறது.

மக்களுக்குள் பயத்தை உருவாக்கிவிட்டிருக்கும் மத நம்பிக்கைகள் எப்பேதும் கேள்விகளுக்குட்படாதவை.அந்த பலம்தான் மதத்திற்குள் பெண் ஒடுக்குமுறையை புகுத்தவதற்கும் இன்றளவும் அதை வளர்த்துச் செல்வதற்கும் சாதகமாக சூழலை உருவாக்கியுள்ளது.

இன்று மதத்தின் பெயரால் நடக்கும் வன்முறைகளும் பாலியல்வல்லுறவுகளும் அதிகரித்தமைக்கும் இந்த கேள்விகேட்க முடியாத நிலைகளும் ஒரு காரணம்.மதத்ததை மத தலைவர்களை கேள்விக்குட்படுத்த முடியாத நிலையை ஆணாதிக்க சமூகம் தமது பிற அரசியல் பொருளாதார தேவைக்காக நன்கு பயன்படுத்திக்கொள்கின்றன.பெண் எங்கும் விலக்கப்பட்டவளாகிவிட்டாள்.குற்றத்திற்கு ஆட்படுபவளாகிவிட்டாள்.சமூகத்தின் சரிபாதியினரான பெண்களுக்கு அரசியலில் பொருளாதாரத்தில் எத்தகைய இடம்உள்ளது?
இவற்றில் அவளது பங்காற்றல் எத்தகையாதாக உள்ளது?
இப்படி பெண்ணின் இடத்ததை தீர்மானதிப்பதில் மதத்தின் பங்கு மிகமுக்கியமானதகவுள்ளது.சமூகத்தின் அடிப்படை அலகான குடுப்ப அலகை கட்டமைப்பதில் மதத்தின் பங்கு கணிசமானது.மதசடங்குகளுடாக திருமணபந்தத்தில் ஆண்பெண் இணைக்கபடுகின்றனர்.அதன்போது சொல்லபபடுகின்ற மந்திரங்களாகட்டும் சடங்குகள் சம்பிரதாயங்களாகட்டும் எல்லாமே ஆணை முதன்மைப்படுத்தியவையே.வாழ்க்கையில் ஆணுக்கு துணையாக பெண் போவது பற்றியும் அவள் அங்கு எவ்வாறு நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்பது பற்றியுமே அவை முன்னிறுத்துகின்றன.பெண் பாதுகாக்கப்படவேண்டிய ஒரு பொருளாக அவனிடம் அவள் ஒப்படைப்படுகிறாள்.
அனைத்து மதங்களினதும் மத நூல்களில் பெண்கள் பற்றிய நோக்கு,அவர்களுக்கான இடம் என்பன பற்றி பல்வேறு கட்டுரைகள் எழுதப்பட்டுள்ளன.அவற்றில் மிக விரிவாக பெண்ணின் இரண்டாம் பட்ச நிலை விபரிக்கப்பட்டுள்ளது.ஆனால் மதம் சார் கொள்கைகளில்  யாருக்கும் கேள்வி எழுப்பப்டமுடியாத நிலை உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.

எம்.எஸ்.தேவகெளரி

Friday, May 30, 2014

நாம் பேசுவது இப்படி இருக்கிறது...


ராணி :இஞ்ச...அவள் சுதாவைப் பாத்தியே புருசன் இல்லாம இரண்டு பிள்ளைகளையும் எப்பிடி வளர்க்கிறாள் எண்டு?

ரூபா: ஓம்..ஓம்..எங்கமாய் எப்பிடி காசு சம்பாதிக்கிறாளோ தெரியாது..

ஏய்..இப்பிடி கதைக்காத.. அவள் தான் படிச்ச படிப்புக்கு ஏத்த மாதிரி கடையில 'சேல்ஸ் கேளா' வேல செய்யுறாள்
ரூபா: ஓம்..ஓம்.. என்னத்த விக்கிறாவெண்டு ஆருக்குத் தெரியும்?
பொத்து வாயை இப்பிடிக் கதைக்க உனக்கு வாய் கூசுறது இல்லையா?
ஏன் இப்ப இப்பிடி கத்துறாய்.. ஊரில எல்லாரும்தான் அவளப்பத்தி கதைகதையா சொல்லீனம்..உலவாயை மூடினாலும் ஊர் வாயை மூடேலுமே?
சும்மா.. போ..தரங்கெட்ட ஊர்.. வாழ்ந்தலும் பேசும். தாழ்ந்தாலும் பேசும். அவள் புருசனைப் பறிகொடுத்துவிட்டு இரண்டு பிள்ளையளோடை றோட்டில நிக்கேக்க எந்த ஊர் அவளுக்கு உதவினது. இப்ப அவள் வேலைக்குப் போய் நாலு காசு சம்பாதித்து பிள்ளையளை வளக்கத் தொடங்க ஊராம் ஊர்..
சரி அதுக்கு அவள் ஏன் இப்பிடி பொட்டு வைச்சு கலர் கலரா பொட்டு வச்சுக் கொண்டு போக வேணும்
இஞ்சே.. உந்தக் கதையை விடு.. அவளுக்கு வயது 28. அவள் பார்க்கிறது 'சேல்ஸ் கேள்' வேலை. கடையளுக்கு ஆக்கள் வந்து சாமான்கள் வேண்ட வேணும். அவள் அழகா மலர்ந்த முகத்துடன் இருக்க வேணும். பொட்டு முகத்த அழகாக்கத்தான். அது ஒண்டும் புருசன் கொடுத்தது இல்ல..
ம்..ம்...நீயும் உன்ர கதையும் விதவை விதவைதான். அது 28டோ 58டோ.. விதவையெண்டா அதுக்கேத்த மாதிரி நடக்க வேணும்
இங்கே..உன்னைப்போல ஆக்களோட கதைச்சு வேலையில்ல..நீபோ.. உந்த மாதிரி கதையளோட இங்க என்னட்டை வராத. நீங்க அவளை வாழவும் விடமாட்டீங்கள். சாகவும் விடமாட்டீங்கள்.
இஞ்சே..அவள் சுதாவைப் பாத்தியே.. புருசன் இல்லாம இரண்டு பிள்ளையளையும் எப்பிடி வளர்க்கிறாள் எண்டு..
ஓம்..ஓம்.. எங்கபோய் காசு சம்பாதிக்கிறாளோ தெரியாது..
ஓமடி..கடையில சேல்ஸ் கேளாம்..
ஓ.. என்னத்த சேல்ஸ் பண்றாளோ தெரியாது..
ஹி..ஹி..ஓமடி பின்னேரம் நேரஞ் செல்லதான் வீட்டுக்கு வந்தாள்
ஓ கடையில வேலை எண்டு சொல்லுறாள். அதுக்க மினுக்கி கொண்டு வித விதமா உடுப்புகளும் பொட்டும் ஆளப் பாத்தியே..
பின்ன.. கடைக்கு எத்தனைபேர் வருவினம். ஹ..ஹ..
புருசன் இல்லையெண்ட கவலை கொஞ்சம் கூட முகத்தில தெரிய இல்ல.. புருசனை இழந்தவள் மாதிரியா தெரியுது..
ஓமடி.. இப்பிடியான பொம்பிளையளாலை எங்களைப் போல குடும்ப பெண்களுக்கு கெட்ட பெயர்
ஓமடி 'பொம்பிளயள் இப்பிடித்தான்..' எண்டுதானே வெளியில கதைக்கினம். இவளுக்கென்ன இரண்டு பிள்ளையள் இருக்கு அதுகள வளத்து விட்டா காணும் தானே? அதுக்கு இப்பிடி மினுக்கிக் கொண்டு போக வேணுமே..
ஆர் கண்டது வயது அப்பிடி
இது நல்ல கதை..18 வயசெண்டாலும், விதவை விதவை தானே..பிள்ளைகளும் இருக்கு..
ம்..இது கலி காலம்

‘ஔவை’.....................வயதானவர் என்ற கட்டமைப்பு ஏன் உருவாயிற்று?

‘ஔவை’ என்ற பெயரின் பின்னால் உள்ள பெண்பற்றிய படிமம்.
(11/05/2014 அன்று கொழும்பு, இராமகிருஷ்ண மிஷன் மண்டபத்தில் நடைபெற்ற ஔவை விழா – 2014 இல் வாசிக்கப்பட்ட கட்டுரை.)
 இன்று ‘ஔவை’ என தேடுதல் பொறியில் பதிவிட்டால்,  ‘ஒளவை என்பது மூதாட்டி அல்லது தவப்பெண் என்ற கருத்தை உடையது என்று பழந்தமிழ் அகராதி கூறும்’.என்று பதில் வரும்.அதே நேரம் ஔ" எனும் எழுத்தில துவங்கும் ஒளவை என்ற பெயர் ‘அவ்வா’ என்ற சொல்லின் திரிபாக கருதப்படுகிறது.என்றும் அது குறிப்பிடும். அத்துடன் பிந்தையகாலத்தில் ஒளவை எனும் சொல், வயது அல்லது அறிவாற்றல் ஆகியவற்றில் முதிர்ச்சி பெற்றவர்க்கு வழங்கப்படும் குறியீடாகவும் அமைந்துள்ளது.

எனவே பொதுவாக ஔவையார் எப்போதும் எமது மனக்கண்ணில் வயதான மூதாட்டியாகவே படிமமாகிறரர்.
ஔவை யரர்?
வரலாற்றாய்வாளர்களின்  கருத்துப்படி ஔவை என்ற பெயர்கொண்டு பல்வேறு காலகட்டங்களிலும் பலர் வாழ்ந்திருக்கின்றனர்.அந்த ஔவைகளை வரிசைப்படுத்தும்போது,
12ம் நூற்றாண்டுக்கு முன் ஒள‌வை எனும் பெயருடனும் ஒருமித்த குணாதிசயங்களோடும், புலமையோடும் வெவ்வேறு காலக்கட்டங்களில் மூன்று பெண்புலவர்கள் தமிழகத்தில் வாழ்ந்தனர், கவி பாடிச் சென்றுள்ளனர் என்றும் தெரிவிக்கின்றனர். அதில் முதலாம் ஒள‌வை கடைச்சங்க காலத்தில் வள்ளுவர், நக்கீரர் போன்றோரின் காலக்கட்டத்தில் வாழந்ததாகவும், இரண்டாம் ஒள‌வை பக்தி இலக்கியப் புலவர்களாகிய சுந்தரமூர்த்தி நாயனார், சேரமான் பெருமாள் நாயனார் ஆகியோர் காலத்திலும் மூன்றாமவர் கம்பர், புகழேந்தி, செயங்கொண்டார், சேக்கிழார், ஒட்டக்கூத்தர் போன்றோர் வாழ்ந்த காலத்திலும் வாழ்ந்தார் என்றும் சான்று பகர்கின்றனர்.
14ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து 18ஆம் நூற்றாண்டுக்கு மத்தியிலான காலக்கட்டத்தில் மேலும் இரண்டு ஔவைகள் வாழ்ந்தனர் என்பது வரலாற்று ஆசிரியர்களின் கருத்தாகும். எனினும் இந்த இரு ஒளவைகளின் வாழ்க்கைக் குறிப்புக்கள் முழுமையாகக் பெறப்படவில்லை.என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.

இங்கே காலக்கிரமத்தை விடுத்து இந்த ஔவை என்ற பெயரின் பின்னாலுள்ள பெண் பற்றிய படிமத்தை அறிய விழைகிறேன்.
ஔவையின் வாழ்க்கை வரலாற்றைக் கூற விழைந்தவர்கள், ஆதி ,பகவன் ஆகிய இருவருக்குப் பிறந்து,பிறந்தவுடனேயே  பெற்றோராலால் கைவிடப்பட்டு, பாணர் ஒருவரால் கண்டெடுக்கப்பட்டு, வளர்க்கப்பட்டதாகஅவ்வரலாறு கூறும்..எனவே இவர் விறலியாகவே வளர்க்கப்பட்டுள்ளார்.
விறலி என்போர் யரர்?
‘,உள்ளக் குறிப்பினைத் தம் உடம்பில் தோன்றும் மெய்ப்பாடுகளால் புலப்படுத்தும்முறை நாடகத்தின் பாற்பட்டதாகும். இம்முறையினை ‘விறல்’ என்ற சொல்லால் குறிப்பிடுவர். விறல்பட ஆடுந்திறம் மகளிர்க்கே உரியதாகும் என்பர். ‘விறல்பட ஆட வல்லவள் விறலி’ என வழங்கப் பெற்றாள் என்று பொதுவாக விறலியை வரையறைப்படுத்துவர்.  சங்க இலக்கியங்களில் விறலியர் என்று பொதுப்படையில் பதிவுகள் இருந்த போதிலும் தனிப்பட்ட பெண் ஆளுமைகள் விறலியராக நேரடி பதிவினைச் செய்துள்ளனரா என்று ஆராய்வோமேயானால் ஔவையார், அப்படிப் பதிவு செய்துள்ளார்.அத்துடன் ஆதிமந்தி பாடல்களிலும் விறலியாக அவர் தம்மை பதிவு செய்துள்ளதாக ஆராய்ச்சியாளர்கள் கருத்துரைக்கின்றனர்.தென்னிந்திய வரலாறு எழுதிய நீலகண்ட சாஸ்திரி அவர்கள் அதியமான; நெடுமான் அஞ்சி பற்றிக் குறிப்பிடும் போது,’ஏழு வள்ளல்களுள் ஒருவனும் ,ஔவை என்ற பெரும் புகழ் படைத்த பாடினியை ஆதரிதவனுமாவான்.’என்கிறார். பாடினியர் என்போர் யரர்?இனிய குரல்வளம் கொண்டவர்கள். மென்மையான அழகுள்ளவர்கள்.  மயில் போன்ற சாயல் கொண்டவர்கள். அறிவுக்கூர்மை மிக்கவர்கள்.என்பதும் சங்கப்பாடல்களுடாக வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.எனவே ஔவை இளமையும், அழகும், மதிநுட்பமும் கொண்டவராக இருந்திருக்கிறார்.ஆடல் பாடலில் வல்லவராக இருந்திருக்கிறரர்.

ஒருமுறை, அதியமானின் சிறப்பை பாடவந்த ஔவை,
        ‘இழையணிப் பொலிந்த ஏந்து கோட்டு அல்குல்
         மடவரல் உண்கண் வாள் நுதல் விறலி” என்று விழித்து,
பொருநரும் உளரோ, நும் அகன்றலை நாட்டு? என,
வினவல் ஆனாப் பொருபடை வேந்தே!
(புறம் 89)

என்று அதியமானின் பகைவருள் ஓருவன் தன்னைக் கேட்டதாகவும் தான் அதற்கு கொடுத்த பதிலையும் பாடிச் செல்கிறார். இங்கு முதல் இரு வரிகள் ஔவையின் உடலை வர்ணித்து விளிப்பது கவனிக்கத்தக்கது.எனவே இளமையான ஔவையாக இங்கே பதிவாகிறார்.பெரும் புலமையுடன் பேரழகியாகவும் ஔவை பதிவாகியுள்ளார்.இதனால்தான் வயோதிபத்தை ஔவை முருகனிடம் கேட்டு வாங்கினார் என்ற வரலாற்று கதையும் ஔவையின் வாழ்க்கை வராற்றில் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. ஊர்ஊராக திரிந்து வெற்றி பெற்ற மன்னர்களையும் கூழ் ஊத்தும் மக்களையும் பாடுவதற்கு இளம் உடல் ஒரு தடையாக இருந்திருக்கலாம்.யாருக்கு? வரலாற்றை எழுதுபவர்களுக்கு.
காரைக்கால் அம்மையாரைக்கூட இந்த இடத்தில் நினைத்து பார்க்கலாம்.அவர் பேய் வடிவை வேண்டிய பின்தான் சிவனைப்பாடி அடைந்ததாக வரலாறு கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது.எனவே புலமையுடனான பெண்கள் தனித்தவழி போதல் என்றைக்கும் சாத்தியமே இல்லை என்பது இன்றுவரை நிறுவப்பட்டுக்கொண்டுதான் இருக்கிறது.
.இன்னொரு இடத்தில்
உணர்ச்சிப் பிளம்பாக ஔவை நிற்கிறார்.
முட்டுவேன்கொல் தாக்குவேன்கொல்
ஓரேன் யானுமோர் பெற்றி மேலிட்டு
ஆஅ ஒல்லெனக் கூவு வேன்கொல்
அலமரல் அசைவளி அலைப்ப என்
உயவு நோய் அறியாது துஞ்சும் ஊர்க்கே.
இது பாலை நிலத்தில் தலைவனைப்பிரிந்த தோழி பாடுவது போல் அமைந்தது. காதல் மேலீட்டால் காமம் பற்றி எரிய பாடுவது. இதைவிட, இன்னும் அதிக விரகதாபங்களுடன்  இக்காலத்தில் ஆண்புலவர்களால் எழுதப்பட்டிருந்தாலும் கூட,ஒரு பெண்புலவர் இப்படி எழுதியிருப்பது கவனிக்கத்தக்கது.,

விறலி ,பாடினி என்ற குழும அடையாளம் இத்தகைய சுதந்திரத்தை அவருக்கு கொடுத்திருக்கலாம்.மறுபுறம் இத்தகைய பாடல்களும் ,தேசாந்தரமாய் திரிந்த அவரது நடவடிக்ககைகளும் அவரை விறலி பாடினியாகவும் அடையாளப்படுத்தப்ப;டிருக்கலாம்.எப்படி இருப்பினும்,ஔவையாரால் இந்த உணர்வு வெளிப்படுத்தப்பட்டிருப்பது அன்றைய சமூகத்தின் பெண்ணின் குரலாகத்தான் நான் பார்க்கிறேன்.
இன்றைய ‘பெண்மொழி’ எழுப்பியிருக்கும் அதிர்வுகள் இலக்கியத்தளத்தில் இன்னும் குறைந்தபாடில்லை. பெண் குரல், பெண் உடல், உடலரசியல் போன்ற தளங்களில் ஏக்கம், நிராசை,காமம், மரணம் போன்றனவற்றை பெண்ணிடமிருந்து விலக்கப்பட்ட சொற்களினூடாக  இன்று துணிந்து  முன்வைத்து வருகின்றனர் பெண்கவிஞர்கள். எனவே ஔவை என்ற இந்த பெண் படிமத்தை இளமையும் துணிவும் கொண்ட பெண்ணாக எமக்கு காட்சிப்படுத்தமுடியும்.

அண்மையில் ‘சங்க காலப் பெண்கவிஞர்கள்: சமூகக் கட்டமைப்பு உருவாக்கமும் அதற்கான எதிர்வினைகளும்’என்ற தலைப்பில்  - செ.ரவீந்திரன்:-அவர்கள் எழுதிய கட்டுரையில் ஔவையார் பற்றி இப்படிக் கூறுகிறரர்.

‘சங்கப் பெண்கவிஞர்களின் பாடல்களில் காதல், காமம் என்னும் இருசொற்களின் வேறுபாட்டினை ஓட்டிக் காமம் என்னும் சொல்லையே கவிதைமொழியாக்கியுள்ளனர்….ஔவையாரின் ‘மெய்ம்மலி காமம்’ என்னும் நற்றிணைப் பாடலின் (187) தொடர் இங்கு நினைவு கொள்ளவேண்டும். இது ஓர் அரசியல் என்றாலும் தமிழ் சமஸ்கிருத மொழிகளில் வழக்கில் உள்ள ‘காமம்’ என்னும் சொல்லின் மூலமொழி என்ன என்பதே நம் கேள்வி. காதல் என்னும் சொல்லை விட காமம் என்னும் சொல் சங்கப் பெண்கவிஞர்களின் பாசாங்கு அற்ற மொழி வழி அறியலாகும் பாலியல் உலகமாகும்.’என்று அவர் கூறிச் செல்கிறார்.
தலைவனை நினைக்கும் தேறும் வானளவாக வளரும் காமம் பற்றியும்,மாலையாக ஆக தலைவன் வராதபோது உடலிலில் மிகுதியாகும் காமத்துடனேயே கழிக்கவேண்டியுள்ள நிலை பற்றியும் எடுத்துக்கூறும் ஔவையின் பாடல்கள் கவனிக்கத்தக்கன.

சங்ககாலம் காதலும் வீரமும் போற்றப்பட்ட இயற்கையுடன் இணைந்த வாழ்வாக .இருந்ததும் ஔவைக்கு இதை சாத்தியமாக்கியிருக்கலாம். ஆனாலும் எமது வரலாறு இவற்றையெல்லாம் கதைப்பதற்கு வயதான பெண்ணுக்குதான் அனுமதி அளித்துள்ளது போலும்.இளமை பொங்கும் ஆண்டாளின் பாடல் வரிகளில் இவற்றை விட அதிகமாகவே காதல் காமம் பாடப்பட்டுள்ளது.ஆனால் அது இறைவன்மேல் கொண்ட காதலாகத்தான் வரலாற்றில் உள்ளது என்பதும் இங்கே குறிப்பிடத்தக்கது. அ.மங்கை அவர்கள் எழுதிய ஔவை நாடகம் பற்றி அறிந்திருப்பீர்கள் என எண்ணுகிறேன்.அந்த நாடகம் பற்றிய  குறிப்பையும் முன்வைக்கலாம் என எண்ணுகிறேன்.
மங்கை இயக்கிய ஔவை எனும் நாடகம் கவிஞர் இன்குலாப் அவர்களால் எழுதப்பட்டது. இன்குலாம் ஔவை குறித்து ஆய்வு செய்தே அந்த நாடக நூலை எழுதியிருந்தார். அவரது ஆய்வின் முடிவின்படி குறைந்தபட்சம் மூன்று ஔவைகள் வாழ்ந்துள்ளனர் என்கிறார். முதல் ஔவை அதியமானிடம் நட்பு கொண்ட சங்கத்து ஔவை இவர் இளமைத் துள்ளலுடன் இருக்கிறார். தன் நண்பன் அதியமானுடன் கள் குடித்து தன் அன்பை கொண்டாடுகிறார். ஆணாதிக்கப்பிடியிலிருந்து சுதந்திரமாகச் சுற்றித்திரிகிறார்.என்பவை அந்த நாடகத்தின் ஔவை என்ற படிமம் எமக்கு உணர்த்தியவை.அதியமான் இறந்தபின் ஔவை நெஞ்சுருகிப்பாடியது.இது.
‘சிறிய கள் பெறின் எமக்கு ஈயும் மன்னே!
பெரிய கள் பெறின்
யாம் பாடத் தாம் மகிழ்ந்து உண்ணும் மன்னே……’
என்று வரும் வரிகளில்,அதியமானுடன் மகிழ்ந்துண்ட காலங்கள் மீட்டப்பட்டுள்ளன.
 காதலை ,காமத்தை, நட்பை பாடும் ஔவை என்ற பெண்படிமம் நுண்ணறிவு மிக்கது.பெண்ணாக காதலையும் காமத்தையும் நட்பையும் உணர்வதற்கும் வெளிப்படுத்துவதற்கும் அவளுக்கு முடிந்திருக்கிறது. உணர்ந்ததை உணர்தபடியாக முன்வைத்த ஔவையின் மெல்லுணர்வுக்கவிதைகள் இரத்தமும் சதையும் அதில் மானிடப் பெண் உணர்வும் கொண்ட ஒரு பெண்ணாக அவரை எம்முன் நிறுத்தியிருக்கிறது.
அதே நேரம் ,அகத்திணை பாடியதைவிட ஔவை புறத்திணை பாடியதே அதிகம்.அதிக பாடல்கள் புறத்திணையில் உள்ளன.(மொத்தம் 56இல் 33 புறத்திணைப் படல்கள் உள்ளதாக குறிப்பிடப்படுகிறது) புறத்தில் வீரத்தை போரைப் பாடும் ,போற்றும் ,வீரத்தை உருவேற்றும் திறனும் வாய்க்கப்பெற்றவராக இருந்திருக்கிறார்

.அதிகமானின் போர்முனைச் சாதனைகள் பற்றிப் பாடிய ஔவை அவனது நம்பிக்கைக்கு பாத்திரமாகிறார். இதன்போது ,தொண்டைமானிடம் தூது அனுப்பும் அளவுக்கு நம்பிக்கைக்கும் நட்புக்கும் மதிநுட்பத்திற்கும் உரியவராகிறார். இங்கே ஔவை என்ற பெண் படிமம் அளுமையின் அடையாளமாகவும் திகழ்கிறது.உள வலிமையும் உடல் வலிமையும் வாய்க்கப்பெற்ற நங்கையாக எமக்குள் படிமமாகிறார்.

தொண்டைமானிடம் தூது சென்ற ஔவை, மதிநுட்பத்துடன் வஞ்சப்புகழ்ச்சியில் பாடல்பாடி போரை நிறுத்தியது அவரது ஆளுமையின் பாற்பட்டது.இந்த ஆளுமை வயதான பாட்டியாக இருக்கவேண்டும் என்று எந்த அவசியமும் இல்லை.இன்றைய வெளிவிவகார அமைச்சு பதவியிலுள்ளோர் கடமையை ஒத்தது இது.

மரணத்தை வெல்லும் நெல்லிக்கனியை அதியமான் ஔவைக்கு கொடுத்தது நட்பின் உச்சம் என்று கொள்ளப்படுகிறது.ஔவை என்ற தனிப்பெண்ணுக்கு வழக்ங்கியதல்ல அது,அந்த புலமையும் மதிநுட்பமும் தன்நாட்டுக்கு எப்போதும் தேவை எனக் கருதி வழங்கிய வெகுமதி.ஔவை அதியமானின; மகனுக்கும் ஒரு பாடல் பாடியுள்ளதாக தகவல்கள் கூறுகின்றன.(பொருட்டெழினி)எனவே அரசியல் ஆளுமையுள்ள ஒரு ‘இரும்புப்’ பெண்ணாக ஔவை இங்கே நிற்கிறார்.

. நவீன இலக்கியத்தில் ;பெண்கள் தடம் பதித்தபோது ‘பெண்கள் எழுதுவது வெறும் கண்ணீர் இழுப்பி கதைகள்தான் ‘ என்ற விமர்சனம் முன்வைக்கப்பட்டது. சகலருக்கும் நினைவிருக்கும்.இன்றும் உடகவியலாளர்களிடையே மென்மையான செய்திகளை (soft News)கையாள்பவர்கள்தான் அதிகமாக உள்ளனர்.வன்செய்திகளை (Hard News))கையாள்வோர் குறைவு என்கிறது ஆய்வு.இதில் என்ன முக்கியமான விடயமென்றால், வன்செய்தி என்று சொல்லப்படுகின்ற செய்திகள்தான் அதிகளவான மக்களிடம் தாக்கம் விளைவிக்கக் கூடியது. அதிகளவான மக்கள் சம்பந்தப்பட்டது. (அரசியல்,பொருளாதாரம்..) மென் செய்திகள் சில குழுவினர்க்கானது. எனவே இந்த ஔவை என்ற பெண் படிமம் போரையும் வீரத்தையும் பாடி அக்கால சமூகத்தின் பிரதான நீரோட்டத்தில் சலசலப்பை ஏற்படுத்தியது வீர மகளிருக்கு ஒப்பானதுதான்.விறலி ,பாண்மகளிர் என்ற படிமத்தை கடந்து அறிவுக் கூர்மையுள்ள வீர மங்கையாகிறார்.உடலளவிலும் மனதளவிலும் அவரை வீரமங்கையாக காண்போம்.கிழவியாக அல்ல.

எனவே சங்கத்து ஔவை ஒரு வீரமும் அழகும் நெஞ்சுறுதியும் கொண்ட மங்கையாக இருந்துள்ளார்.

இன்னொரு இடத்தில் சகபாடிகள் இடத்து கோபம் கொண்ட ஒரு ஔவையைக் காண்கிறோம்.
 எட்டேகால் லட்சணமே எமனேறும் பரியே
மட்டிற் பெரியம்மை வாகனமே முட்டமேற்
கூரையில்லா விடே குலராமன் தூதுவனே
ஆரையடா சொன்னாயது.

கம்பரைப்பார்த்து பாடியதாக கூறப்படுகிறது.’ "ஒரு காலடீ, நாலிலைப் பந்தலடீ" என கம்பரின் நையாண்டி விடுகதைக்கு விடையாக ஔவையார் கூறியது.இதில் ஔவை என்ற பெண் படிமம் ;கோபக்கனல் பொங்க கூறியதாக கருதப்படுகிறது. உண்மையில் ஞானச் செருக்குடனும் கர்வத்துடனும் தழிழ் அறிவாலே தழிழை வென்ற கனல் பொங்கும் கண்களுடன் அவளை தரிசிக்கலாம்.

அடுத்து,அறம் செய விரும்பு, ஆறுவது சினம் எனத்துவங்கி ஓரம் சொல்லேல் என முடித்த 109 ஆத்தி சூடி வரிகளாகட்டும் சரி அன்னையும் பிதாவும் முன்னறி தெய்வம் எனத்துவங்கி முடித்த  ஓதாதவர்க்கு இல்லை உணர்வோடு ஒழுக்கம் 91 வரிகள் படைத்த கொன்றை வேந்தனாகட்டும், தனிமனித ஒழுக்கம், சுய கட்டுப்பாடு, வீரம், அறிவு, திறமை ஆகியவை மாந்தரிடையே மலர உன்னதமான கவிப்பணி ஆற்றியுள்ளார் ஓளவை பிராட்டியார் என்று பெருமை கொள்வர்.
உண்மையில் போதனைகள் அறிவுரைகள் வாழ்க்கையின் தத்ததுவங்கள் என ஔவையின் பெயரில் வந்தவை மதம் பற்றிநின்ற ஔவையால் உருவாக்கப்பட்டவை.மதம் வாழ்வை எப்போது நன்னெறிப்படுத்த விழைந்ததோ அன்றே பெண் இரண்டாம்பட்சம்தான்.அனைத்து மதங்களினதும் அடிப்படையே ஆணை மையப்படுத்தி பெண்ணை துணைப்பொருளாக்கியமைதான்.பெண்ணின் பெயரால் பெண்ணைப்பற்றிக்கூறும் கருத்துக்கள் சமூகத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கதாக மாறும் என்றதன் அடிப்படையில் உருகவாக்கப்பட்;டவையாககூட இவை இருக்கலாம்.ஆத்திசூடி,கொன்றை வேந்தன் என்பவை பொதுவாக மானிடர்க்கு வைக்கப்பட்ட நெறிகளாக இருந்தாலும் ஆணை மையப்படுதத்தியே உருவாக்கப்பட்டவை.பெண்ணுக்கும் ஆணுக்கும் பொதுவாக வைக்கப்பட்டிருந்தால்

மெல்லினல்லாள் தோள்சேர்-
தையல்சொல் கேளேல்
மைவிழியார் மனையகல்

என்பவை வந்திருக்க வாய்ப்பில்லை.இந்த நீதிபோதனை கூறும் ஔவை என்ற படிமம் வயோதிப பெண்ணாய் அல்லது ஆணாய்கூட இருந்திருக்க வாய்ப்புள்ளது. பெண்களின் பெயரில் இலக்கியம் படைக்கும் ஆண்கள் இன்றும் உளர்.
இங்கே நல்லது எது கெட்டது எது என கூறும் ஔவை,விலைமாது குலமாது என .இரு அந்தங்களில் பெண்ணை வைத்து நல்ல பெண் கெட்டபெண் என தீர்மானிப்பதும்,’ஆண்களாலேயே’ உருவாக்கப்பட்ட .இந்த இரு அந்தங்களையும் அவர்களுக்கே காட்டி இது நல்லது இது கூடாது என உரைப்பது நகைப்புக்கிடமானது.எந்த ஒரு இடத்திலாவது இந்த ‘மைவிழியாருக்கு’ (மைவிழியார் மனையகல்)
நல்வழி காட்டியிருக்க கூடாதா இந்த ஔவை?
‘உண்டி சுருங்குதல் பெண்டிர்கழகு’ உண்மையிலேயே இப்படி ஒருவர் சொல்லியிருக்கும் சாத்தியம் இருக்குமா,?மைவிழி கூடாது,நூலிடை வேண்டுமா,?எத்தகைய முரண்கள்?இவற்றுக்கெல்லாம் எப்படித்தான் வேறு வேறு அர்த்தங்கள் கற்பிக்கப்பட்டாலும்.இதில் ஏதும் பாடபேதம் இருந்திருக்குமோ என்ற ஜயமும் எழுகிறது.அல்லது ஆண் போட்ட பாதையில் நடந்தால் தன்பெயரும் பதிவாகும் என்ற நம்பிக்கையில் ‘ஔவை’ பெயரில் யாரும் முயன்றிருக்கலாம்.எனவே இந்த  ஔவை பற்றிய படிமத்தை நாம் முன்னதுடன்(சங்கத்து ஔவை) இணைக்க முடியாது.ஔவை என்ற பெயரில் எப்போதும் ஒரு படிமத்தை கட்டமைக்க முடியாது.

சங்கம் வைத்து புலவர்களை ஊக்குவித்து தம்மைப் பாடச்சொன்ன அரச அதிகாரமும், பின்னாளில் இலக்கியங்களைத் தொகுப்பித்த தேர்வு முறைமைகளும் எம்மிடம் கொண்டு சேர்திருக்கும் பெண்கவிஞர்களின் தொகையில் தாக்கம் செலுத்துவன.
473 சங்கப் புலவர்களில் 44 பேர் பெண்பாற் புலவர்கள் என்பது ஔவை துரைசாமிப்பிள்ளை அவர்களின் முடிபு. ஆனால் ,ஔவை நடராசன் 41 என்கிறார் இதை விட குறைவாகவும் பலர் கணக்கு காட்டியள்ளனர். எனவே இந்த தொகுப்பித்த தொகுத்த முறைமைகளும் பெண்ணை படிமப்படுத்துவதில் தாக்கம்  செலுத்தும் காரணியாகத்தான் பார்க்கவேண்டியுள்ளது..பெரும்பாலும் ஆண் கவிஞர்களை ஒத்த முறையில் பாடல்களைப்பாடியவர்கள் மட்டும் உள்வாங்க்ப்பட்டிருக்கலாம்.அந்த காலகட்டத்தில் எது தேவை என அரசு கருதுகிறதோ அதைப் பாடியவர்கள் உள்ளவாங்கப்பட்டிருக்கலாம்.


நல்வழிய காட்டிய இந்த ஔவை ‘பெண்’ படிமத்தை ஒரு பொருட்டாகவே கணிக்கவில்லை என்பதும் ஆண்வழிப்பட்ட சிந்தனையை புடம்போட்டு தந்துள்ளார் என்பதும் மனவருத்தத்திற்குரிய செய்தி. உண்மையில் எமது வரலாற்று கட்டமைப்புகளில் மையங்கள் மட்டுமே கோலோச்சும் என்பது எமக்கு புதிதல்ல.ஆனால் இன்று சமூக ஊடகங்களின் விரிவு பராக்கிரமம் மையங்களுக்கு மேலாக விழிம்புகளின் குரலையும் உயர்த்தும் காலத்தை உருவாக்கி விட்டுள்ளது. யாரையும் எதையும் யாரும் இருட்டடிப்பு செய்துவிட முடியாது. சங்கத்தை விஞ்சிய ஔவையர்கள் இன்னும் இன்னும் உதிக்கட்டும்.இன்று கனடாவிலும் ஒரு ஔவை இருக்கிறார். பெண்களின் குரலாக அடக்கப்பட்ட மக்களின் குரலாக ஒலிக்கிறார்.எனவே ஔவை என்ற பெயரில் ஒற்றைப்படிமத்தை காண்பதை மாற்றுவோம்.